KDE 4.1

Obiecywano rewolucję. Rewolucji nie było, ale na pewno znaczący postęp który ukazuje ogromne wysiłki programistów. Zmierzają one w zdecydowanie dobrą stronę – KDE 4 z wersji na wersje zaczyna przypominać coraz bardziej funkcjonalne środowisko. Przeczhodzi przy tym ogromne zmiany.

Zestawiając najnowszą wersję KDE 4.1 z 4.0 ma się wrażenie, że używa się dwóch różnych środowisk graficznych. Oczywiście, trzeba mieć na względzie, iż pierwsza wersje KDE 4 nie była przeznaczona do użytku domowego, czy dla użytkownika “desktopowego”, jak to się ładnie mówi, lecz i tak wielu (i wiele) z nas używało jej.

Od wydania KDE 4.0, KDE zyskało zupełnie nowe możliwości i opcje, które w znaczący stopniu zwiększają używalność a co najważniejsze, tworzą zupełnie nowe podejście do pulpitu. Bez wątpienia najważniejsze cechy KDE 4.1 można ograniczyć do 2 punktów:

• przywrócenie KDE-PIM
• ustabilizowanie Plasmy (chociaż nadal działa jak chce)

Na pewno również jest znacznie bardziej stabilne. Naprawiono wiele głupich błędów z wersji beta oraz RC (tworząc pzy okazji nowe problemy). Nie oznacza to jednak, że jest “ono stabilne”. Niestety ze smutkiem muszę stwierdzić, iż do codziennej pracy – chyba się nie nadaje.

Jednak co jest najgorsze – nie naprawiono błędu związanego z kartami Nvidia. Oczywiście, nie jest to wina programistów KDE a samej Nvidi, która nie obsługuje w pełni nowego środowiska, tymże jednak, można było coś z tym zrobić.

Dla świętego spokoju – ten wpis nie jest fachową i pełną recenzją (a tym bardziej opisem) środowiska KDE. Jest jedynie zbiorem moich przemyśleń po dobie używania KDE 4.1 (aktualizowanego z KDE 4.1 RC) i raczej jest dla “wtajemniczonych”, którzy orientują się w temacie.

Pracowałem na Kubuntu 8.04, KDE 4.1 zainstalowane z repozytoriów.

O wyższości wolnego oprogramowania nad zamkniętym

Nie będę po raz kolejny wytaczać dział o niedoskonałości zamkniętego oprogramowania pod względami technicznymi, ideologicznymi, etc. ale skupię się na czystym bezpieczeństwie oraz praktyczności Open Source.
Pojęcie bezpieczeństwa na tej płaszczyźnie może mieć dwojakie znaczenie, bowiem z jednej strony może ono oznaczać, swoistą, odporność oprogramowania otwartego na wirusy, ataki hackerskie, etc. ale z drugiej strony, oznacza to również jawność oraz czystość kodu źródłowego.
Być może wielu czytelników zadaje sobie teraz pytanie – jaki ma to związek z nami ? Oraz co tak naprawdę to oznacza ?
Postaram się to wyjaśnić na przykładach, by nie wchodzić na grunt ideologiczny, posłużę się przykładem Kuby, Francji oraz komunikatora Skype.

Optymalizacja KDE

KDE jest bez wątpienia najpopularniejszym środowiskiem graficznym używanym przez użytkowników Linuxa oraz innych, wolnych, systemów operacyjnych. Oczywiście jak każdy program, środowisko ma swoich zwolenników oraz przeciwników.
Ci drudzy często zarzucają mu, iż jest zbyt cukierkowaty, kolorowy, zbyt upodobniony do Windows oraz co gorsze – ciężki. O ile z tymi wcześniejszymi zarzutami można polemizować, to jednak z ostatnim musimy się zgodzić – potrafi być ciężki i na wolniejszych komputerach działać nieco ślamazarnie ale można to poprawić, przezwyciężyć, poprzez zastosowanie kilku prostych trików, zmian w domyślnej konfiguracji środowiska z czym poradzi sobie każdy, nawet początkujący, użytkownik KDE.

Podstawy

Na samym początku powinniśmy wyłączyć zapisywanie sesji KDE i przywracania ostatniej wraz ze startem środowiska – mimo, że opcja bywa przydatna i użyteczna, bowiem pozwala na automatyczny start programów, których używamy i nie wyłączamy ich, to jednak strasznie obciąża to pamięć komputera i spowalnia jego pracę. Aby wyłączyć tę opcję, należy wejść do „Centrum sterowania” (w różnych dystrybucjach ma różne nazwy) z menu KDE lub poprzez polecenie „kcontrol”, wejść w zakładkę „składniki KDE” a następnie wybrać „menadżer sesji” zmieniając w panelu opcję na „uruchom pustą sesję”.

Falf Player

Czym jest Falf Player ? Można by rzec, iż jest kolejnym, zwykłym, odtwarzaczem muzyki, który sprawdza się znakomicie jako zamiennik Amaroka, gdy trzeba szybko odtworzyć pojedynczy dźwięk. Zdecydowanie jednak, ma on zdecydowaną przewagę względem, porównywalnego programu, Noatun – przede wszystkim Falf został oparty na silniku Xine, co powoduje, że odtworzy on wszystkie (nie)wolne formaty. Jego interfejs, łącznie z playlistą, został stworzony na wzór Sonaty, która to znowu została stworzona na wzór, popularnego pod platformą Windows, programu Foobar.

Do najważniejszych zalet programu można zaliczyć:

• obsługa last.fm
• wiele playlist w zakładkach
• automatyczne pobieranie tekstów piosenek
• obsługa radia internetowego przez HTTP
• wykorzystanie silnika xine do odtwarzania dźwięku
• wykorzystanie taglib do odczytu metadanych z plików dźwiękowych
• możliwość odtwarzania płyt audio i odczyt metadanych z audio cd