Do tej pory największą bolączką użytkowników komputerów Apple były trudności związane z pakietami biurowymi. Istnieje co prawda Microsoft Office (2008 i 2004) dla tych systemów, jednak pamiętać należy iż jest to program zamknięty, drogi a co najgorsze mający kompletnie w nosie wszelkie standardy, w tym obsługę formatu „.odt” aprobowanego i zalecanego przez Unię Europejską. Konkurencją dla Microsoft Office miał stać się iWork – tani, ale jednak to nie to. No i zamknięty.

Nie ma co się oszukiwać, iż jedyną poważna alternatywę dla Office rodem z Microsoft stanowi OpenOffice.org. Przynajmniej na Windows oraz Linuksa. Sytuacja dla systemów Mac os X, niestety pozostawiała wiele do życzenia. Do czasów wersji 2 OpenOffice oficjalnie nie był w ogóle wydawany na Maca – powstał jedynie jego fork, NeoOffice.

Dopiero od czasów OpenOffice 2 pojawiły się oficjalne wydania tego pakietu na Maca – jednak nie wykorzystywał on interfejsu Aqua a X11, przez co nie komponował się ani wizualnie, ani w obsłudze (np. skróty klawiszowe) z systemem. W dodatku przez zastosowanie systemu X11, OpenOffice.org podczas uruchamiania pakietu, można było spokojnie zrobić sobie kawę. Trwało to wieczność.

Jednak programiści OpenOffice nie próżnowali – szumnie zapowiadali, że wersja oznaczona numerem 3, będzie wykorzystywała interfejs Aqua. Słowa dotrzymali.

Dzisiaj wydana została „beta 2” tego pakietu. Moje pierwsze wrażenia odnośnie niego są mieszane; z jednej strony dzięki natywnemu wykorzystaniu bibliotek Aqua uruchamia się naprawdę szybko (o ile OpenOffice może się uruchamiać szybko) i wygląda zdecydowanie lepiej. Nie oznacza to jednak, że wygląda tak jak powinien wyglądać. W moim subiektywnym odczuciu, ikony na pasku narzędzi powinny zostać wymienione, albowiem nie komponują się one z ogólnym motywem systemowym.

Jeżeli chodzi o stabilność; nie ma co się bać używać wersji beta, pracuje całkowicie stabilnie. Póki co, ani razu jeszcze się nie zawiesiła u mnie, nie wywaliła. Nie sprawia żadnych problemów.

Co na minus ?

Zastanawia mnie czemu, nowy Oo stracił tak na płynności działania ? Wersja pod X11 działała naprawdę płynnie, nie było kłopotów z przemieszczaniem się pomiędzy stronami, czy korektą słów. Niestety, w nowej wersji przewijanie nie jest płynne a na zaproponowane słowo trzeba chwilkę poczekać. Poza tym, wszystko jest dobrze.

Pobierz OpenOffice: http://download.openoffice.org/3.0beta/

Nota techniczna, czyli co nowego w OpenOffice 3:

• nowe “centrum startu”, czyli nic innego jak okienk powitalne Oo umożliwiające wybór rodzaju tworzonego przez nas dokumentu
• zoom na pasku stanu – od tej pory będziemy mogli dowolnie powiększać i zmniejszać wyświetlany obraz

• Ulepszoną funkcjonalność arkusza kalkulacyjnego i dodaną opcję “solver”
• wsparcie dla 1024 kolumn arkusza kalkulacyjnego
• Wsparcie dla otwartego formatu “.odf”
• Wsparcie dla formatów MS Office; “.docx”, “.Xlsx” czy “.Pptx”

Ponadto:

• nowe narzędzie do zarządzania informacjami osobistymi (PIM)
• rozbudowany mechanizm zarządzania rozszerzeniami
• import/eksport dokumentów PDF
• wsparcie technologi Web 2.0 (obsługa blogów, wiki etc.)
• obsługa wielu ekranów przez moduł Impress

Miałem 80gb partycję wolną na dysku komputera stacjonarnego. Gentoo mnie znudziło, Debiana (i debianopodobnych) miałem już dosyć – postanowiłem zainstalować jakąś inną dystrybucję Linux’a. Wybór padł na Fedorą – wprawdzie nie jest ona dla mnie całkiem nowa, swego czasu bawiłem się Fedora Core 1,2 oraz 3. Wtedy nie zachwycił mnie ten projekt, ale od tego czasu minęły już 3, może 4 lata i doszedłem do wniosku że wiele się mogło zmienić. Utwierdzały mnie w tym przekonaniu liczne komentarze zachwytu nad tą dystrybucją oraz wysoka, czwarta, pozycja na distrowatch.org.

Czy się zawiodłem ?
I tak, i nie.

Fedora nie jest systemem przeznaczonym dla każdego – należy włożyć nieco w pracy w dostosowanie tej dystrybucji do własnych potrzeb, szczególnym utrudnieniem mogą być specyficzne gałęzie repozytoriów (tzw. generyczność).
W błędzie są również osoby które uważają, że Fedora jest łatwą, klikaną, dystrybucją – bez konsoli ani rusz. Nie uświadczymy w niej żadnych (dobrze działających) graficznych konfiguratorów – nawet standardowy zarządca paczkami działa przeciętnie.

Z drugiej strony jest stabilna – nic się nie wywala, nic nie spowalnia – wszystko działa, „tip top”. Rzekoma niestabilność jest często powielanym mitem wśród społeczności GNU/Linux – z ręką na sercu przyrzekam, jest bardzo stabilna.

Dzieje się tak mimo włączania do oficjalnych repozytoriów oraz gałęzi systemu świeżych, jeszcze dobrze nie przetestowanych pakietów. Repozytoria są zasobne a paczki często aktualizowane i sprawnie zarządzane. Są dodawane pakiety użytkowników i widać, że developerzy dbają o to.
W dodatku Fedora jest jedną z najbezpieczniejszych dystrybucji. Już zaraz po instalacji. Kapelusik jest pierwszym systemem który domyślnie zawiera program SELinux, która modyfikuje jądro pod względem bezpieczeństwa.

Czy Fedora jest innowacyjną dystrybucją ? Ciężko jest mi orzec – z jednej strony jako pierwszy system użył XEN jako podstawowego monitora maszyn wirtualnych, użył PulseAudio jako serwera dźwięku oraz włączył Compiz domyślnie do systemu. Tak więc aby włączyć trójwymiarowy pulpit wystarczy tylko jedno kliknięcie myszką.

Z drugiej strony, programiści nie włączają i nie tworzą żadnego centrum sterownia systemu (na wzór Yast z OpenSuse czy DrakeConf z Mandrivy) – szczerze mówiąc, nie jest mi to potrzebne do szczęścia, ale w dzisiejszych czasach, dla przeciętnego użytkownika stanowi do fundament wygodnej oraz efektywnej pracy w systemie. W dalszym ciągu utrudniona jest klikana instalacja pakietów

Kolejny mit dotyczy szybkości działania Fedory. Przyjęło się uważać że jest ona znaczenie wolniejsza od innych dystrybucji. Związane ma to być, że domyślnie paczki komplikowane(i optymalizowane) są pod architekturę i386, jednak praktycznie rzecz biorąc jest to nie zauważalne w codziennym użytkowaniu. Mam nawet wrażenie że Firefox uruchamia się szybciej w Fedorze niż Ubuntu.

Elementarne minusy ? Dziwactwa związane z kodekami… system teoretycznie został wyposażony w aplikację, na wzór znanej z Ubuntu, która w razie braku odpowiedniego kodeku do odtworzenia danego pliku multimedialnego, automatycznie taki pobierze. Tylko dlaczego trzeba za to płacić ? No cóż… nie pozostaje nic innego jak ręczna instalacja wszystkich kodeków:

gstreamer-plugins-ugly, gstreamer-plugins-bad, wszystko co jest związane z gstreamer i libdvdcss

Istotnym utrudnieniem może być także głupi błąd występujący w programie Exaile, który powoduje, że można zaimportować do kolekcji utworów zawierających polskie znaki w nazwie lub w nazwie katalogu. Można to prosto naprawić poprzez edycję pliku db.py znajdującego się w katalogu: /usr/lib/exaile/xl/

Należy dodać do niego:

db.text_factory = lambda x: unicode(x, "utf-8", "ignore")
we fragmencie kodu:
try:
db = sqlite.connect(self.db_loc, check_same_thread=False)
except sqlite.OperationalError, e:
raise DBOperationalError(str(e))

Niestety, jest także niezwykle mała społeczność Fedory w Polsce. Dwa fora poświęcone tej dystrybucji są już praktycznie martwe – jedyne co zostaje do poradnik.fedorapl.org oraz anglojęzyczny support.

Nie będę po raz kolejny wytaczać dział o niedoskonałości zamkniętego oprogramowania pod względami technicznymi, ideologicznymi, etc. ale skupię się na czystym bezpieczeństwie oraz praktyczności Open Source.
Pojęcie bezpieczeństwa na tej płaszczyźnie może mieć dwojakie znaczenie, bowiem z jednej strony może ono oznaczać, swoistą, odporność oprogramowania otwartego na wirusy, ataki hackerskie, etc. ale z drugiej strony, oznacza to również jawność oraz czystość kodu źródłowego.
Być może wielu czytelników zadaje sobie teraz pytanie – jaki ma to związek z nami ? Oraz co tak naprawdę to oznacza ?
Postaram się to wyjaśnić na przykładach, by nie wchodzić na grunt ideologiczny, posłużę się przykładem Kuby, Francji oraz komunikatora Skype.

W ostatnimi czasy, można zauważyć tendencję do dyskusji dot. zmiany oprogramowania rządowego w wielu państwach UE oraz Ameryki środkowej i Południowej – w niektórych z tych państw, już podjęto konkretne działania, mające na celu zmianę zmianę oprogramowania. Parlament francuski migruje na Linuxa (dystrybucja Ubuntu), tłumacząc to powodami ekonomicznymi (po prostu wolne oprogramowanie jest tańsze w utrzymaniu i nie ma o wiele mniejsze wymagania sprzętowe a więc, nie trzeba modernizować starych komputerów), wiele brytyjskich miast również zaczęło migrować na linuxa po tym jak okazało się że system spod znaku pingwina, jest o wiele bardziej energooszczędny w porównaniu do Windows !

Kuba, która potwierdziła że wszystkie komputery rządowe do roku 2010 będą obsługiwane przez Linuxa (a konkretnej, przez dystrybucję Gentoo) , tłumaczy to względami bezpieczeństwa. Kod jądra jest otwarty, każdy użytkownik ma do niego dostęp a więc jest bezpieczny i wolny od wszelkiego rodzaju mechanizmów mających na celu szpiegowanie użytkownika komputera(gdyż programiści, zapaleńcy, od razu by to odnaleźli), w tym wypadku władz kubańskich. Jednak już nie ma takiej pewności w przypadku oprogramowania koncernu Microsoft, kod jest zamknięty, społeczność nie ma do niego wglądu, a więc – teoretycznie korporacja z Redmond – może np. w kodzie systemu operacyjnego Windows umieścić narzędzia mające na celu szpiegowanie nas.

Z resztą takie informacje, co jakiś czas się pojawiają, wg. jednej z hipotez – auto aktualizacja, pobiera prywatne dane z ciasteczek przeglądarek, konfigurację profili, etc. oczywiście są to nie potwierdzone informacje, które w oczach zagorzałych zwolenników Windows, mamią się jako fanaberie „lewaków”, użytkowników Linuxa, etc. ale biorąc pod uwagę ostatnie fakty, z których wprost wynika, iż komunikator Skype szpieguje swoich użytkowników, nie można wykluczyć, iż robi to również Microsoft.

Równie dobrze, co udowodnia nam Skype, każdy, zamknięty program, może szpiegować użytkowników → niezależnie jaką pełni on rolę, zadanie, niezależnie od popularności – może to być przeglądarka internetowa, komunikator a równie dobrze, zamknięta forma „cowsay”.

Tylko nadeszła pora , by polskie władze, polski minister informatyzacji, przebudził się i zaczął przeprowadzać uczciwe przetargi (w których nie wiadomo że z góry wygra Microsoft) z równymi szansami, bez otwartej dyskryminacji producentów otwartego oprogramowania (np. Novell).
Jedynym, pozytywnym zjawiskiem jest gwałtowny wzrost komputerów samorządowych z zainstalowanym pakietem OpenOffice, które w znacznym stopniu jest w stanie ograniczyć koszty przeznaczane na oprogramowanie.

Tak jestem internetową pijawką, nie życzę sobie wyświetlania reklam na stronach, nie życzę sobie animacji flash zajmujących pół strony, nie życzę sobie odnośników do sprośnych stron, reklam bielizny, wibratorów, viagry, stron dla dorosłych. Nie chciałem poruszać tego tematu, już wiele na ten temat powiedziano ale skłoniły mnie do tego dwie rzeczy: zablokowanie witryny JackLewis.net dla użytkowników Firefox’a oraz nie możność doczytania o wczorajszej bójce w boliwijskim parlamencie, na stronach dziennika. To przelało czar goryczy we mnie.

Tak jestem przeciwnikiem wyświetlana reklam na stronach internetowych, nie podoba mi się to i uważam, że każdy użytkownik internetu powinien mieć prawo do ich usunięcia, tak ma się prawo do przełączenia kanału TV, podczas reklam. Obrońcy reklam deklarują, że dzięki nim wiele portali się utrzymuje – zgoda, wiele tak ale wiele chce nie tylko zarabiać na swoje trzymanie, chce przerobić swoje strony www, w maszynki do robienia pieniędzy, a korzenie internetu są zupełnie inne, internet nie powstał w komercyjnym celu, abstrahując już od ideologi, dlaczego mam nie mieć prawa usuwanięcia reklam ?

Dodatkowo dyskusja jest zbyt ogólna → bowiem, co innego są, nienarzucające się, tekstowe, reklamy na stronach www a co innego, flashowe animacje wyświetlające się na pół strony, w popularnych portalach internetowych, jak onet, wp, dziennik.pl, etc. kiedy dodatkowo nie sposób ich zamknąć i usunąć (po za flash blockiem oraz adblockiem) , bowiem animatorzy “zapomnieli” dodać przycisk zamknięcia. Pierwszy tym reklam jestem od biedy w stanie zaakceptować ale drugiego, już nie. Wracając do dziennik.pl i boliwijskiego parlamentu → za Chiny nie mogłem doczytać o co poszło, co się stało, bowiem reklama z jeżdżącym traktorem ( nie czytałem jej nawet, co świadczy ich braku skuteczności) zajęła mi znaczną część ekranu i nie byłem w stanie dowiedzieć się, co się stało i kto z kim się pobił.

Podobnie dzieje się na onecie, jeżdżące reklamy po całej stronie, czy niezwykle komponujące się z treścią animacje flash w artykułach portalu – po prostu nie życzę sobie tego i mam do tego prawo !

Rząd Wenezueli ogłosił oficjalnie rozpoczęcie programu “Bolivarian Computers”, polegający na stworzeniu i dystrybucji czterech modeli komputerów wyposażonych w system operacyjny Linux i pakiet oprogramowania open source. Projekt jest realizowany już od 2006 roku przez wenezuelskie Ministerstwo Gospodarki i chińską firmę Lang Chao.

Ceny komputerów produkowanych w ramach programu mają być o 40 proc. niższe od komputerów konkurencji. Mają być również objęte trzyletnią gwarancją.

Fabryka produkująca sprzęt jest w stanie dostarczyć 150 000 komputerów rocznie. W tym roku planowana jest produkcja 80 000 desktopów i 6 000 notebooków.

Wydaje mi się, że nawet najwięksi przeciwnicy rządów Chaveza powinni być zainteresowani tą inicjatywą, przede wszystkim ten program może umożliwić dostęp do komputerów i internetu osoby które do tej pory go nie miały (szczególnie mieszkańcy wsi i prowincji) oraz przede wszystkim Wenezuela obaliła kolejny mit i wytrąciła argument jej wrogom, że walczy z komputeryzacją, informatyzacją oraz próuje cenzurować internet, co zresztą dawno zostało obalone przez raport OpenNet Initiative, w którym stwierdza się jednoznacznie, że Wenezuela jest jednym z niewielu państw ameryki łacińskiej gdzie nie podejmuje się takich prób !