Leszek Balcerowicz ma jedną wspólną cechę z Leninem – tak jak wódz Rewolucji Październikowej jest wiecznie żywy. Nawet zza politycznego grobu straszy On Polaków doradzając rządzącym jak “słusznie” postępować.

Co więcej nie znajduje odbicia w logice bo mimo postępującego kryzysu gospodarczego, Balcerowicz dalej “jak ten koń z klapkami na oczach, nie zmienia swojej mantry o dobrodziejstwach wolnego rynku” – słusznie zauważył Piotr Bojko w Trybunie Robotniczej.

Wniosek nasuwa się więc sam – rządy się zmieniają, ekipy się zmieniają i nawet hasła się zmieniają a Balcerowicz zostaje. Jak nie w randzie ministra finansów (1989 – 1991, 1997 – 2000) czy jako Prezes NBP (2001 – 2007) to jako “wolny strzelec i obserwator”, który radzi. Środowiska liberalne traktują go jako nieomylne guru polskiej gospodarki, którego autorytet jest niepodważalny.

Jest to wskroś niebezpieczne, albowiem nawet teraz kiedy Leszek Balcerowicz nie pełni żadnej funkcji, sprawujący władzę odwołują się do jego koncepcji. Jest to strasznie naiwne, ale za tą naiwność płacą najubożsi, których najwięcej kosztowały terapie szokowe i zaciskanie pasa.

Niestety, mimo tego że dysponujemy obrazem biedy w Polsce, kosztów społecznych oraz kosztów ekonomicznych tych reform, w przekazie medialnym nie istnieje nikt poza Balcerowiczem. To były prezes zawładną wszystkim i wygląda na to, że tylko On ma monopol na bycie ekonomistą.

Z tym ma jednak problem. Nawet jego środowisko murem za nim nie stoi. Swego czasu, profesor Kołodko bardzo trafnie Balcerowicza określił jako “wyznawcę liberalizmu a nie naukowca”.

Stąd też aż dziw mnie bierze, że tych dogmatów szaleńca, który wpędził miliony Polaków w nędzę i skutecznie zdemontował polską gospodarkę, ktoś w ogóle słucha. Na domiar złego nie dość, że słucha to wciela te dogmaty w życie.

Z drugiej strony nie ma co się dziwić, główny nurt polityki i mediów innego punktu widzenia nie dopuszcza, stawia wyżej partykularne interesy kapitału od ludzi pracy. Przyjęliśmy najgorszy model transformacji ustrojowej, gdzie kapitał jest ważniejszy od pracy i człowieka, to teraz musimy za to płacić.

Czas błędów i wypaczeń

W oczach i ustach liberalnych mediów i polityków uchodzi za genialnego autora przemian wolnorynkowych w Polsce. Zapominając przy tym, że Balcerowicz nie robił nic innego jak wykonywanie zaleceń Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, których celem było zniszczenie polskiej gospodarki, uzależnienie jej od siebie i stworzenie rezerwatu taniej siły roboczej.

Z resztą o dobrodziejstwach owych przemian bardzo szybko na własnej skórze przekonały się rzesze zwykłych Polaków. Wprowadzono w Polsce najgorszy model gospodarki neoliberalnej, nie licząc się ze zdaniem oraz dobrem większości z nas.

Taktyka Balcerowicza, tj. “zaciskanie pasa”, trwać miała przez pół roku przeciąga się do dzisiaj. Prywatyzował wszystko, nawet sektor usług publicznych, deregulował gospodarkę, ciął socjal, ograniczał rolę państwa – wszystko odbywało się kosztem najuboższych.

To była stara mantra powtarzana w każdym państwie: macie kryzys, transferujecie się – to musicie ograniczać świadczenia, zaciskać pasa, równoważyć budżet... tutaj Balcerowicz nie wymyślił nic oryginalnego, możliwe jednak, że zrobił to najgorzej jak tylko mógł.

Tylko po co to wszystko ??? W imię czyich interesów ?

Nie uchroniło nas to przed kryzysami w latach 90-tych, nie uchroniło nas przed biedą i upadkiem naszej gospodarki – wręcz przeciwnie, przyspieszyło ten proces. No aż w końcu nie uchroniło nas nawet przed obecnym kryzysem…

…i nagle widzimy USA zachowujące się w kryzysie jak nie wierny mąż – podobnie jak Europa Zachodnia wracają do modelu keynesowskiego po krótszym bądź dłuższym romansie z neoliberalizmem. Cóż empirycznie najbardziej po dupie dostały właśnie państwie jak najbardziej urynkowione, dla przykładu Łotwa i Estonia, ale o tym w naszych mainstreamowych mediach nie warto wspominać.

Nikt na świecie, poza dogmatykami od Friedmana, nie wierzy już w “niewidzialną rękę rynku“ i inne wolnorynkowe bzdury.

No właśnie nikt, poza polskimi elitami, które nadal zapatrzone w Balcerowicza jak w Jezusa na Krzyżu, dokonują gwałtu na państwie i społeczeństwie polskim.

AWS

Wróćmy jednak do tematu. Ciekawi mnie także epizod Balcerowicza jak był ministrem spraw

Nie wiadomo czemu, wchodząc do rządu Jerzego Buzka uznał za konieczne “schłodzenie” gospodarki i zmniejszenie popytu wewnętrznego. No cóż, dopiął swego, ograniczył wzrost gospodarczy (który przed objęciem rządów przez AWS wynosił 5 proc.) poprzez zmniejszenie pensji minimalnej, rent oraz emerytur. Tuż obok pojawiła się rzesza 3 mln bezrobotnych – czyli największe bezrobocie w środkowo – wschodniej Europie i Unii Europejskiej.

Balcerowicz dalej jak mantrę przekonywał nas, że to wina “pensji minimalnej”, która jego zdaniem była za wysoka. Na nic zdawały się fakty i dane stawiające sprawę jasno: w Polsce pensja minimalna była najniższa w całej Europie a jednocześnie mieliśmy największe bezrobocie. Balcerowicz nie zważał na to i nadal narzucał swoje wybujałe teorie dotyczące pensji minimalnej, niszcząc ludzi pracy jak pasożyt.

Mało tego, za czasów rządów SLD obniżono przecież wynagrodzenia za nadgodziny, ułatwiono zwalnianie pracowników (w dobie bezrobocia) a bezrobocie jakoś nie spadło, za to obniżył się poziom życia pracowników.

Społeczne skutki reform Balcerowicza są fatalne dla naszego kraju. Doprowadził do upadku PGRów wraz z pozostawieniem bez środków do życia jego pracowników, upadku wielu przedsiębiorstw, ogromnego bezrobocia, najniższej w EU pensji minimalnej i powiększającej się przepaści społecznej.

Cóż jesteśmy krajem w którym 12 proc. ludzi żyje poniżej minimum egzystencji a kolejne 25 proc. na jego granicy. 25 proc. polskich dzieci nie dojada. Pozostajemy praktycznie bez ochrony socjalnej oraz przestrzeganych praw pracowniczych. Jesteśmy państwem z jednym z najgorszych systemów zdrowotnych w całej Unii Europejskiej oraz jednym z nie wielu gdzie różnice w rozwoju pomiędzy nami a krajami zachodnimi praktycznie nie maleją. To wszystko zawdzięczamy Balcerowiczowi.

To dzięki Panu Balcerowiczowi sprywatyzowano nasz system emerytalny, czego skutkiem będzie drastyczne obniżanie tych świadczeń nawet w stosunku do poprzednich stawek. Jak się szacuje, średnia stawka emerytalna wyniesie całe 35% wcześniejszego wynagrodzenia a zaoszczędzić nic nie zaoszczędzimy wbrew temu co mówił były minister.

To Pan Balcerowicz jako prezes NPB zdołał zlikwidował polski system bankowy, to dzięki jego zasługom Polska należy do nie licznych państw świata bez wpływu na sektor bankowy. Nie dość, że 80% kapitału bankowe w Polsce pochodzi zza granicy, to Balcerowiczowi udało się ziścić największego marzenia liberałów – zmonopolizować ten sektor, ponieważ ponad 50% tego rynku należy do 5 głównych banków.

A cała niezależność NPB i jego prezesa polegała na nieliczeniu się z interesami społeczeństwa i opinią publiczną.

Nawet teraz

Najciekawsze, że Balcerowicz swoich rad udziela ze Stanów Zjednoczonych, gdzie przebywa jako gość Petersen Institute of International Economics. Jak każdy amerykański instytut i ten także deklaruje się jako niezależny – choć utrzymywany jest z dotacji amerykańskich korporacji. Szefem instytutu jest Peter G. Peterson związany z The Blackstone Group. Jesienią 2007 r. wg Vanity Fair był on już na czwartym miejscu wśród najbardziej wpływowych ludzi światowej gospodarki, a rok wcześniej na 24 miejscu! Skąd ten nagły skok? Ano The Blackstone Group to jeden z najbardziej żarłocznych funduszy inwestycyjnych świata. Wykupuje nieruchomości, media, technologie, branżę spożywczą, parki rozrywki i służbę zdrowia! Wykupuje, by szybko zarobić, toteż pierwszymi jej ofiarami są pracownicy przejętych przedsiębiorstw.
Wprawdzie grupa sporo straciła na Wall Street w wyniku kryzysu, ale potrafi sobie dobrze radzić – także dzięki koneksjom w świecie polityki. To właśnie ta grupa wraz z J.P. Morgan jest globalnym koordynatorem programu zbywania aktywów AIG, doprowadzonego przez kryzys do upadłości.
Tak więc, Balcerowicz mówi, w co wierzy, a płacą mu ci, którzy wiedzą, że to co mówi, to im się opłaca.

Konflikt w Osetii nie daje mi spokoju. Nie tylko dlatego, że jest to kolejna okropna i brudna wojna na której pogrywają (czy rywalizują, jak kto woli) 2 główne mocarstwa; Rosja i USA (za pośrednictwem Gruzji) w walce o wpływy, prestiż, bogactwa. Giną na niej tysiące niewinnych ludzi (wg ostatnich doniesień już ponad 2 tys osób), zrównywane z ziemią są całe osiedla, miasta. Ludzie tracą domy i szanse na normalną egzystencję, jeżeli w ogóle nie na egzystencję.

Nie daje mi to również spokoju z prostego powodu – szopki i kampanii oszczerstw jaką uprawiają mainstreamowe media oraz nasze szanowne władze.

To co czynią, zaczyna już przechodzić najśmielsze ludzkie pojęcie. Najbardziej bolące w tym wszystkim jest stosowanie podwójnych standardów. Celowo, do granic obrzydzenia, podkreślane są “rosyjskie zbrodnie” (chociaż nie potwierdzone – doniesienia oparte są na jakże wiarygodnym źródle; MSW i MSZ Gruzji), podczas gdy pomijane są głosy Rosji, mówiące o czystkach etnicznych dokonywanych przez Gruzinów. Z resztą wydają się być one prawdopodobne.

Nikt nie słucha głosu Rosji, ale także zdrowego rozsądku. Gruzini (oczywiście nie w celu agresji, no skądże) ostrzeliwali stolicę Osetii Południowej wyrzutniami rakiet, przez cały czwartek – takie materiały opublikowało BBC. Wystrzelenie setek, niekierowanych, pocisków rakietowych na duże miasto musiało spowodować ogromne zniszczenia, panikę i śmierć setek ludzi.

“To jest żenujące co mówi Putin“, rzekł wczoraj pierwszy ropuch IV RP – to znaczy Kamiński. Tak to jest żenujące, ale to co uprawiają nasze władze i media starające się przedstawić “biedną” Gruzję jako ofiarę “napaści” Rosji. W rzeczywistości na odwrót. To 8 sierpnia Gruzja rozpoczęła ofensywę w Osetii Południowej, zbuntowanej prowincji która walczy o niepodległość (lub przyłączanie do Rosji).

Dlaczego świat nie chce usłyszeć głosu Osetyjczyków ? Nie chce uszanować ich woli a dlaczego powstało “niepodległe Kosowo” ? Na to pytanie odpowiedzcie sobie sami.

Rusofobia w Polsce i podporządkowanie interesom USA sięga zenitu. Kaczyńscy chcą nawet wykreować Polskę jako państwo frontowe, w odwiecznej walce “z imperium zła“, tj “ruskimi“. Nie krępują się kłamać i nadużywać – mało tego, podnoszę ten konflikt do rangi preludium III Wojny światowej i starają się wmówić nam, że tarcza antyrakietowa jest Polsce potrzebna.

Wg Institute of War & Peace Reporting, “mamy do czynienia z zaplanowaną gruzińską operacją, wprowadzeniem w życie planu zajęcia Cchinwali przygotowanego na wypadek zaognienia konfliktu”. Reakcja Rosji była naturalna, szczególnie że stoi za nią mandat RB ONZ oraz konieczność ochrony obywateli rosyjskich.

Te wnioski nasuwają się same. Saakaszwili za punkt honoru uznał “przywrócenie konstytucyjności” na terenie zbuntowanych republik Osetii Południowej i Abchazji. Znowu republiki te, chcą przyłączenia do Rosji. Od wielu już z resztą lat wspierane są przez Moskwę w swoich zamiarach. Po “niepodległości Kosowa” i de facto rozbiorze Serbii, co było złamaniem wszelkich umów międzynarodowych, Rosja uprzedzała, że przy takim obrocie spraw będzie dążyła do tego, by głos mieszkańców tych republik został potraktowany poważnie. Tym samym uznała Kosowo za precedens w prawie międzynarodowym i uznała, że ma prawo do takich działań. Całkiem słusznie.

Saakaszwilemu ta wojna, najlepiej zwycięska, jest potrzebna jak powietrze do przeżycia. Ma ona odciągnąć uwagę społeczeństwa od samej dyktatury, trudności gospodarczych, socjalnych i politycznych kraju. Ponadto, społeczeństwo ma dzięki niej zapomnień o wielkiej klęsce polityki dyktatora – mianowicie nie zaproszenie Gruzji do NATO.

Jeżeli chodzi o konkretne cele, to ciężko jest je wskazać. Być może Gruzja próbowała obnażyć wiarygodność Rosji i atakując ją z zaskoczenia skompromitować. Być może było to badanie na ile sobie armia gruzińska może pozwolić nim zainterweniuje Rosja oraz sprawdzić ewentualny czas reakcji.

Nasze media nie zauważają, bądź nie chcą zauważyć prostej prawidłowości, dotyczącej bombardowań Gruzji. Wielkie oburzenie wywołało zrucenie bomb na miasto Gori, które znajduje się poza strefą walk. Dziennik, Rzepa, Wybiórcza, TVN, Polsat – mainstreamowe media jednym słowem, nie szczędziły określeń jak “barbarzyństwo” (ale już tak nie nazwały ostrzału Cchinwali przez Gruzję), “zbrodnie“, etc. Zapomniały jednak o jednym (donosi o tym Al Jazeera), że z tego miasta ostrzeliwywano Cchinwali, więc nalot miał charakter taktyczny.

Nie mniejsze zdziwienie wywołało w Dzienniku, manifestacja w Moskwie pod hasłem “USA – Irak, Gruzja – Osetia”. Nie rozumiem czemu można się dziwić ?

Właściwie od rewolucji róż, USA pompuje do Gruzji tyle pieniędzy ile się tylko da. Kacyk Saakaszwili i jego zamordyzm utrzymują się wyłącznie dzięki poparciu USA i wsparciu go, co czynione jest między innymi rękami naiwnego Kaczyńskiego i jego “polityki wschodniej“.  Stany Zjednoczone poprzez Gruzję marzą o rozciągnięciu swojej strefy wpływów na Kaukaz (co oczywiście wywołało lęk i reakcję w Rosji). Pomoc wojskowa, wsparcie logistyczne Wuja Sama swoje robią. Już jakoś świat się nie oburza represjami i aresztowaniami opozycjonistów, sfałszowanymi wyborami… Zdaje się także nie dostrzegać hipokryzji prezydenta Busha, który obiecuje mediacje i wzywa do… zaprzestania bombardowania. No wiadomo, nie chce by piesek Saakaszwili został usunięty, bo będzie to oznaczało koniec marzeń o hegemonii na Kaukazie.

I tak najbardziej żenujące w tym wszystkim jest określanie Gruzji mianem “państwa demokratycznego“.

Gruzja nie jest demokratycznym państwem (co stwierdził Lechu), lecz kolejną dyktaturą wspieraną i utrzymywaną przez USA. Czy tak daleko trzeba sięgać, by przypomnieć sobie o wielkich zamieszkach opozycji, aresztowaniach, represjach, stanie wyjątkowym i sfałszowanych wyborach w Gruzji ?

A może po prostu nasi politycy mają dziwne wyorażenie o demokracji?

W końcu by należeć do “wolnego świata” wystarczy być po stronie USA…

Dyskusja nad podatkami to nie tylko dyskusja czysto ekonomiczna ale także społeczne, która często bywa spychana na boczny tor przez neoliberalną prawicę, starając się celowo pominąć ten wątek w dyskusji nad problemem.
Jednocześnie zwolennicy neoliberalnej teorii za wszelką cenę chcą przedstawić nieprawdziwe argumenty za obniżaniem podatków (dla najbogatszych), tak by się stały prawdami objawionymi.
Często w tej argumentacji pojawiają się kwestie: zwiększenia inwestycji, zaoszczędzenia przez pracodawcę, co ma dać możliwość zwiększenia zatrudnienia, etc.
Tylko to wszystko jest mitem, wokół którego obracają się prawicowi myśliciele odrzucając wszelkie dowody, albowiem nie istnieją żadne, empiryczne, przesłania na wpływ stawek podatkowych na bezrobocie czy wzrost gospodarczy.

Można powiedzieć że dzieje się na odwrót – Dania w której mamy do czynienia z najwyższymi podatkami w Europie, ma znacznie mniejsze bezrobocie (3,4% na stan ze stycznia 2007) niż USA (około 7%) a przecież to USA jest mekką dla wszystkich liberalnych myślicieli. Dodatkowo państwa skandynawskie charakteryzują się bardzo dużym zatrudnieniem ludzi w wieku produkcyjnym (ponad 70%) a ludzi czynnych zawodowo pomiędzy 60 a 70 rokiem życia wynosi 72%, co jest znacznie wyższym odsetkiem niżeli w USA.

Również USA wypada blado w porównaniu dynamiki rozwoju gospodarczego – w latach 45-70 Szwecja miała znacznie wyższy wzrost PKB niż USA a obecnie na porównywalnym poziomie, co bezpośrednio przekłada się na poziom życia w tych państwach. Wg rankingi HDI, państwem o najwyższym poziomie życia w 2006 roku, była Norwegia, druga była Dania, piąta Szwecja a USA uplasowały się dopiero na 8 miejscu.

Mitem jest również że inwestorzy wybierają państwa (do inwestycji) ze znacznie mniejszymi podatkami, gdyby tak było to Polska miałaby jeden z najwyższych wskaźników inwestycji zagranicznego kapitału w całej EU, gdyż nasza ojczyzna ma jedne z najniższych podatków w całej Unii (wbrew temu co głosiły hasła Platformy, Irlandia ma wyższe stawki podatkowe niż Polska) a mimo to, państwa skandynawskie, Irlandia, Niemcy wyprzedzają nas o lata świetle we wskaźnikach inwestycji kapitału zagranicznego w ich państwach – dla porównania w Szwecji w 1998 roku zainwestowano blisko 20 mln dolarów, w Holandii 32 miliardy, w Hiszpanii 11 mld, Francji 28 miliardów, Belgii 21 miliardów, Polsce… 7 miliardów dolarów.

Dla inwestora nie są najważniejsze kwestie podatkowe ale także dostęp do nowoczesnej technologii, wykształconych kadr – nowoczesna, dobrze rozwinięta infrastruktura oraz stabilność ekonomiczna i polityczna kraju a przy tym gwarancja wsparcia ze strony państwa, czego państwa, stricte liberalne, jakim jest Polska, nie są w stanie zagwarantować. Wystarczy przeanalizować sytuację w krajach nadbałtyckich, jak Łotwa czy Estonia, które pomimo boomu pod koniec lat 90-tych XX wieku i początków XXI wieku, obecnie mają ogromną recesję → liberalne przemiany ekonomiczne są działaniem na krótką metę, wykańcza się mały oraz średni kapitał, który był chroniony przez progresywne podatki.

Wracając do głównego tonu dyskusji, to znaczy kwestii społecznej – to progresywne, wysokie, podatki przede wszystkim wpływać mają na realizację idei społecznej oraz umożliwić utrzymanie się na „poziomie” ludzi o niskich dochodach.

Czy sprawiedliwe jest by niemal całość państwa utrzymywana była przez najbiedniejszych ? Czy sprawiedliwe jest by kapitaliści, którzy przecież z państwa (warunków, edukacji, ulg, stref, etc) czerpią najwięcej, płacili najmniejsze podatki ?
Warto poruszyć także kwestię odczuwalności płaconych podatków przez osoby biedne i bogate – takie same stawki podatkowe (przykładowo lansowany przez PO „Podatek Liniowy”, 3×15) powoduje, że osoba biedna znacznie bardziej go odczuwa niż osoba zamożna.

W dodatku, naturalną konsekwencją, odejścia od progresywnych podatków, spowodowała by konieczność cięć w sferze socjalnej a tym samym konieczność komercjalizacji opieki zdrowotnej, szkolnictwa oraz ograniczenie pomocy dla najbiedniejszych.

Zatwardziali zwolennicy tej teorii, twierdzą że płacąc mniejsze podatki będzie nas stać na własne ubezpieczenia i samodzielne opłacanie wydatków związanych, np. z leczeniem.
Ale pytanie brzmi: czy na pewno wszystkich czy tylko tych najbogatszych ?

A odpowiedź: Tylko tych najbogatszych gdyż przeciętnego człowieka w dalszym ciągu nie będzie stać na ubezpieczenie gwarantującą mu pełną opiekę zdrowotną, czyli będziemy mieć do czynienia, z niesprawiedliwym ograniczeniem dostępu np. do lecznictwa.
Nie trzeba być ekonomistą by to dostrzec – są to zbyt duże koszty dla zwyczajnego człowieka a na potwierdzenie tej tezy w empirii, należy spojrzeć na USA, gdzie 45 mln ludzi zostało pozbawionych opieki zdrowotnej, bo zwyczajnie ich nie stać na polisę ubezpieczeniową. A czy czasem „chory nie oznacza pacjent” ?
Oznacza i liberałowie zdają się nie patrzeć na ten aspekt moralny i społeczny, że każdy człowiek ma prawo do opieki medycznej oraz pomocy.

Popieram dążenia niepodległościowe wielu krajów, narodów, społeczeństw, czemu dałem na przykład wyraz w moim wpisie “Kurdowie…“, popieram niepodległość Kraju Basków, Katalonii, Palestyny, Kurdystanu, Czeczeni ale niepodległości Kosowa nie popieram i nie poprę.

Uważam, że nie potrzebne jest na mapie Europy kolejne Quasi państwo, całkowicie zależne od USA oraz Unii Europejskiej, które nie będzie w stanie samodzielnie stać na straży swojej suwerenności.

Nie popieram rozmów pomiędzy Rosją, UE oraz USA w sprawie niepodległości Kosowa, co jest łamaniem Karty Narodów Zjednoczonych, albowiem ta zakazuje dokonywania jakichkolwiek zmian terytorialnych państw trzecich bez ich udziału, wiedzy oraz aprobaty i niezależnie od wyniku tych rozmów, Serbia zostanie postawiona przed faktem dokonanym a zmiana granic nastąpi na podstawie jednostronnej umowy.
W dodatku niesie to za sobą wiele zagrożeń dla stabilności rejonu Kaukaskiego → w takim razie dlaczego Rosja i inne państwa, bez zgody Gruzji, miałby nie uznać niepodległości Abchazji oraz Osetii Południowej.

Sam problem Kosowa został sztucznie wykreowany przez USA oraz NATO, w rzeczywistości pod płaszczem ochrony ludności albańskiej w Kosowie dokonuje się rozbioru Serbii oraz destabilizuje się rejon bałkański.

Został on sztucznie stworzony albowiem pretekstem do NATOwskich bombardowań Serbii stał się pretekst ochrony tamtejszej ludności albańskiej przed mordami dokonywanym przez Serbów ale, co warto zaznaczyć, to Albańczycy pierwsi mordowali a zbrodnie popełnione przez Serbów były następstwem tych bombardowań. Jako dowód tej tezy, wystarczy przeanalizować wypowiedź G. Robertsona (24 marca 1999 roku) w brytyjskiej Izbie Gmin (później został On Sekretarzem Generalnym NATO) , w którym stwierdził że UCK (Wyzwoleńcza Armia Kosowa) była odpowiedzialna za większą ilość zbrodni niż strona serbska, następnie dowódca NATO w regionie W. Clark poinformował prasę, że brutalne oraz zbrodnicze działanie Serbów było całkowicie do przewidzenia oraz stanowiły one następstwo NATOwskich bombardowań i NATO oraz USA przy podejmowaniu decyzji, uwzględniały możliwość takiej reakcji strony serbskiej.
6 marca poinformował On, ówczesną Sekretarz Stanu, M. Albright że jeżeli NATO zdecyduje się na bombardowania to reakcję Serbów będzie rzeź ludności cywilnej, której NATO nie będzie w stanie zapobiec.

Rzeczywistym powodem dla których NATO interweniowało w Serbii, była chęć ukarania tego kraju za jego krnąbrność oraz otwarte przeciwstawienie I nie podporządkowanie się NATO, tym samym sojusz ratował swoją “wiarygodność”, gdyż mała, słaba, Serbia upokorzyła go na arenie międzynarodowej.

Dzisiaj mamy do czynienia z następstwem tej polityki → NATO jak najsromotniej stara się ukarać Serbię, za to że ta się nie podporządkowała woli sojuszu, czyli de facto – USA.

Oczywiście proszę nie interpretować mojego wpisu jako poparcie dla polityki serbskiej, co byłoby kuriozalne i całkowicie błędne, pozbawione jakichkolwiek podstaw, jedynie staram się zwrócić uwagę iż polityka oraz działania sojuszu wobec Serbii i Kosowa nie są wyrazem humanitaryzmu, współczucia czy altruizmu a jedynie cyniczną grą polityczną.